گزارش شعب ابی طالب دیجیتال و شب های قدر در مالزی

2009/09/15 at 10:08 ۱ دیدگاه

چهل پنجاه روز قبل آن قدر از شنیدن اخبار ایران روحم کدر شده بود که تصمیم گرفتم مدتی به سایت های خبری سر نزنم و به قولی تمدید اعصاب کنم. اگر چه دوستان لطف می کردند و اخبار رو در این مدت می رساندند، اما من به عهد خودم  وفا کردم. بعد هم که دسترسیم به اینترنت مختل شد و در شعب ابی طالب دیجیتال گرفتار شدیم. دیگر نه اینکه از اخبار کاملا دور افتادم، حتی با استاد راهنما هم نمی توانستم تماس بگیرم. این جور جاها وابستگی ما به تکنولوژی جدید خوب خودش را نشان می دهد.

شب های قدر امسال (همچون گذشته) به همراه دوستان رفتیم به مراسمی که سفارت ترتیب داده بود. محل مراسم جدید بود؛ کنار یک دریاچه بزرگ کمی دور از خیابان اصلی. حدود هشت اتوبوس از دانشگاه های مختلف بچه ها رو آورده بودند مراسم. فکر می کنم مجموعا چیزی حدود هزار نفر جمعیت می شد. سخنران دو شب اول حاج آقای زابلی بودند. بیاناتشون بسیار مغز دار و پر مایه، مستدل و نظام مند بود. واقعا برای مایی که دور از محیط مذهبی ایرانیم فرصت مغتنمی بود.

اما این شب ها حواشی هم داشت…

حاج آقای زابلی در انتهای مراسم، خوب طبق روال معمول دعا می کردند. اما یکی از دعاهاشون برای “رهبر پر سوز و گداز ما و…” بود. یکی از شبها پس از اتمام مراسم فردی با حالتی برافروخته رفت جلو و به حاج آقا گفت (نقل به مضمون) “چرا برای این آقا دعا می کنید؟ اینها دارند مردم رو می کشند و…”. می توانست بیخ پیدا کند. اما آقای زابلی با ملاطفت نگذاشت بحث بالا بگیرد.

شب آخر سخنران شخص دیگری بود. زمانی که داشت دعای آخر مراسم را می خواند، دعایی هم برای شخص اول مملکت کرد. اینجا بود که ناگهان صدای هیس از اطراف به گوشم رسید. من (نیز) سکوت کردم.

Advertisements

Entry filed under: مالزی. Tags: , , , , , .

روز قدس امسال و مشت های محکمتر از همیشه ما احترام به منتخب ملت؛ آنچه احمدی نژاد دیگر ندارد!

۱ دیدگاه Add your own

  • 1. آغاز مهاجرت  |  2009/09/16 در 02:09

    سلام بر شما بازگشتتان گرامی . امسال هیچ حسی برای احیا در مساجد و تکایا نداشتم . از ترس هما ن دعاهای انتها و یا هم دعا شدن با یکی از آن گناهکاران . ترجیح دادم در خانه بمانم بدون اتصال به رسانه ملی عجیب از همه آنها قهر کرده ام . فرقی نمی کنه بین ما که توی ایرانیم و شما که نیستید . فضا
    همان فضاست

    پاسخ

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


آخرین مطالب

کوته نوشته ها

  • تاریخ به نفع نخبگان و حکیمان نوشته می شود. 7 years ago
  • فکر و زبان بعضی آدما مثل کارد تیزه! 7 years ago
  • و همین طور به تعداد ایرانی ها داره افزوده می شه... 7 years ago
  • هزینه دانشگاهای دولتی در مالزی بالا رفته؛ فکر می کنم خیلی ها مثل من انتظارش رو نداشتند. این گونه تغییرات به بحران اقتصادی مربوط می شه. 7 years ago
  • شروع نکرده شروع شد. شکر 7 years ago
  • سلام، احترام، تشکر و اینکه گاهی غیبت تحمیل شرایط است. 7 years ago
  • عمری به دنبال سایه ها! تا کی؟ 7 years ago
  • این قسمت مدتیست به خواب رفته. 7 years ago
  • انسانهایی که در دوره احساسات، عقلانی عمل می کنند محکوم می شوند. افسوس 7 years ago
  • واقعا راحتی خدمات بانکی در مالزی کجا، خدمات بانکهای ما کجا! در ایران "خدمات با اعمال شاقه" ارائه می شه. 7 years ago
  • مدتی مطلبی ننوشته بودم. اما ظرف یک روز جبران کردم و سه تا پست فرستادم. اینکه می گند حال افراد بالا و پایین داره. نباید سخت گرفت. 7 years ago
  • نمی دونم چرا بعضی وبلاگ نویسان دوست دارند بازدیدکنندگان به محض ورود، به یک آهنگ گوش بدند. اکثر اوقات این ایده جز مزاحمت چیزی نداره. 7 years ago

لوگوهای حمایتی


بایگانی


%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: